The Yaoi Cocoon: 6918 vs 1869

ก่อนอื่น...ขอออกตัวว่าเขียนจากมุมมองของความเป็นเด็ก และ ความไม่รู้ ค่ะ

ไม่มีเจตนาล่อเป้า แน่นอนค่ะ

ที่เขียนแค่อยากรู้ความคิดเห็นจากคนที่นี่...ไว้เติมเต็มความไม่รู้ของแซฟน่ะค่ะ

ค่อนข้างจะเป็นเรื่องการเมืองนะคะ...ถ้าเลี่ยนแล้วไม่ต้องอ่านก็ได้ค่ะ

ปล. เศร้าโค่ดค่ะ...พิมพ์อยู่แล้วบีชบอลแห่งความตายมันโผล่ขึ้นมา ต้องเขียนใหม่หมดเลยค่ะ โฮววว T^T (คนไหนใช้แมค...น่าจะเก็ทมุขนะคะ)

=====

วันนี้ในชั้นเรียนแซฟพูดถึง pluralism หรือ สังคมที่มีกลุ่มชนที่แตกต่างกัน

ไม่ว่าจะเป็นชนชาติ ศาสนา ความเชื่อ...บลาๆมากมาย

ปกติแล้ว คนเราจะเผชิญกับความแตกต่างสองทางค่ะ

ทางแรกคือ exclusivism ซึ่งเป็นการแบ่งแยกออกจากกันโดยสิ้นเชิง

คนที่ใช้ exclusivism เป็นคนที่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งที่ตัวเองเป็นค่ะ แน่นอนว่าไม่ยอมรับความต่าง

แบบว่าความคิดเราถูกเสมอ ประมาณนั้นค่ะ

ตัวอย่างคงเป็นนาซีไล่ฆ่าชาวยิว..." อันนั้นเศร้ามากค่ะ

ส่วนทางที่สองคือ inclusivism ซึ่งเป็นการเปิดรับสิ่งใหม่ค่ะ แต่ว่าไม่ได้หมายความว่ายอมรับมันนะคะ

เป็นเชิงที่แบบว่ารับรู้ถึงความต่าง แต่คิดว่าความเชื่อของตัวเองดีที่สุดค่ะ

ที่น่าสนใจคือ pluralism กับ diversity นั้นต่างกันค่ะ...แม้ความความหมายจะเหมือนกัน

diversity พูดถึงข้อเท็จจริงของความแตกต่างค่ะ แต่ pluralsim พูดถึงการตอบสนองต่อข้อเท็จจริงของความแตกต่างค่ะ (ไม่ใช่ "วิธี"การตอบสนองนะคะ)

นอกจากนี้ pluralism ไม่ใช่การผสมสิ่งใหม่ๆเข้าด้วยกัน...แล้วออกมาเป็นสิ่งใหม่อีกหนึ่งสิ่งนะคะ (syncretism) อันนี้แซฟนึกถึงพรรคการเมืองค่ะ มีช่วงหนึ่งที่มีหลายพรรคใหม่ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด แล้วอ้างว่าเป็นทางเลือกใหม่ (มันก็แค่เอาของเก่าๆเทลงหม้อแล้วก็คนๆเท่านั้นเอง =w=) 

======

ไอตอนที่เรียนเรื่องพวกนี้...แซฟนึกถึงสถานการณ์บ้านเมืองของประเทศกรุงเทพฯไทยค่ะ

ต้องออกตัวก่อนว่าแซฟไม่ได้ตามข่าวการเมือง แต่เพื่อนๆจะบอกให้ฟังเป็นระยะค่ะ

ตอนแรกๆก็ไม่สนใจเรื่องการเมืองด้วย เพราะคิดว่าเป็นเรื่องน่าเบื่อ

แต่ว่าตอนนี้พยายามสนใจกับมันค่ะ เพราะประเทศนี้เป็นของประชาชน ไม่ใช่ของคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งค่ะ

โดยส่วนตัวแซฟมีความรู้สึกว่าตัวเองกำลังดูเกมส์หมากรุกอยู่

แซฟเล่นหมากรุกไม่เป็นนะคะ รู้คร่าวๆว่ามันเป็นเกมส์ตรรกะที่มีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ชัยชนะค่ะ

แล้วเพื่อชัยชนะเนี่ย...เราต้องรักษาหมากตัวใหญ่ ด้วยการทิ้งเบี้ยตัวน้อย ถูกไหมคะ?

กระดานหมากตานี้ ยังคงมีประเทศเป็นกระดาน แล้วเบื้ย"ตัวน้อย"เนี่ยเป็นประชาชนค่ะ

...เป็นเกมส์ที่ระทึกใจสุดๆเลย

คือแซฟนึกถึงประชาชนตอนนี้...ที่มีทั้ง exclusivist กับ inclusivist 

พวก exclusivist เป็นพวกเลือกสีเสื้อค่ะ ห้ำหั่นกันร้อนแรงรับหน้าร้อนสุด

เพราะต่างฝ่ายต่างคิดว่าตัวเองถูก คนคิดต่างผิดค่ะ

แต่พวกเป็นกลางก็ exclusivist เหมือนกันนะคะ

เลือกที่จะประณามและต่อว่าคนทั้งสองกลุ่ม โดยที่ตัวเองไม่ทำอะไรค่ะ

และก็มีพวกเป็นกลางที่เป็น inclusivist คือ รับรู้ว่าเสื้อสองสีต่างมีข้อดีข้อเสีย

แต่ตัวเองก็เลือกที่จะนิ่งเฉยค่ะ...

แซฟไม่ได้บอกว่าผิดหรือถูก หรือถูกทั้งหมดนะคะ แซฟคิดว่าไม่มีใครผิด ไม่มีใครถูกค่ะ

เพราะต่างฝ่าย...ต่างมีมุมมองที่แตกต่างกัน การเคลื่อนไหวเพื่ออุดมการณ์...ไม่ผิดตามหลักสิทธิเสรีภาพค่ะ

ถ้าการเคลื่อนไหวนั้นเป็นไปอย่างสันติ

(เอ่อ...แซฟยังบอกไม่ได้หรอกนะคะว่าเป็นคนประเภทไหน เพราะตอนนี้อยู่ในระหว่างการศึกษาหาข้อมูลค่ะ แต่แซฟยอมรับว่าเอียงบ้าง..)

...แซฟรับรู้ถึงความรุนแรงในคนไทยค่ะ เวลาดูข่าวเคยดูอารมณ์ตัวเองไหมค่ะ แบบว่า

"ฆ่าแม่งให้หมดเลย อยู่ไปก็หนักแผ่นดิน"

มันใกล้จะเหมือนเหตุการณ์นองเลือดในอดีตเข้าไปทุกทีแล้วนะคะ

มีไม่น้อยค่ะ...ที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้คล้อยตามสื่อ และความคิดของตัวเอง

ทั้งๆที่ไม่รู้ข้อเท็จจริงที่แท้จริงอย่างละเอียดถี่ถ้วน

หลายๆคนบอกว่าตัวเองเป็นกลาง....จริงอยู่ค่ะที่คนเป็นกลางเหล่านี้เขาเปิดใจยอมรับความต่าง

ถึงอย่างงั้น...ก็ยังยึดถือความคิดตัวเองว่าถูก

ซึ่งแซฟคิดว่ามันไม่ใช่ความเป็นกลางอย่างแท้จริงค่ะ

ความเป็นกลางสำหรับแซฟ...คือ การที่เราไม่ยึดติดกับความคิดด้านใดด้านหนึ่งค่ะ

เพราะเมื่อไหร่ที่เรายึดติด...เราจะไม่เป็นแก่นแท้ของความจริงค่ะ

นอกจากนี้แซฟยังรู้สึกว่าคนทั้งสองกลุ่ม...พยายามแก้ไขอีกฝ่ายมากกว่ามองดูตัวเองค่ะ (หรือคิดว่าตัวเองดีอยู่แล้ว...? แซฟสงสัยค่ะ)

เลยการเป็นว่า...ต่างฝ่ายต่างเดินตามรอยเท้ากันและกัน (ฟังดูดี)

จุดหมายของทั้งสองฝ่ายเริ่มบิดเบือน โดยสนใจที่ชัยชนะ มากกว่า อุดมการณ์ (ว่าแต่อุดมการณ์ที่แท้จริงของคนทั้งสองกลุ่มคืออะไรคะ? แซฟไม่รู้ค่ะ)

แต่ว่าการบิดเบือนนี่...สื่อมีส่วนรับผิดชอบจริงๆนะคะ ถ้าคนตามข่าวเยอะ...คงเอะใจได้ว่ามันไม่ค่อยเหมือนกันเลย

แซฟคิดว่าเพราะเหตุนี้แหละค่ะ...ทำให้การเคลื่อนไหวอย่างสันติ เป็นแค่ลมตดค่ะ..."

และลมตดเนี่ยแหละ สร้างความเหม็นให้ทั้งประเทศเลยทีเดียว มันไม่เกี่ยวแล้วว่าตดใครเหม็นกว่า

เพราะขึ้นชื่อว่าเหม็น ทุกคนก็ร้องยี้แหละค่ะ =w=''

สิ่งที่แซฟอยากบอกคืออยากให้ทุกๆคนมีสติค่ะ

เข้าใจว่าทุกคนต่างมีความคิดเป็นของตัวเอง....แต่อย่าลืมเคารพความคิดของคนอื่นด้วยนะคะ

บ้านเกิดเมืองนอนตัวเอง ตัวเองยังไม่รัก...แล้วใครมันจะมารักคะ?

ตัวแซฟเองก็ไม่รู้เรื่องการเมืองมากนัก...ถึงอย่างงั้นก็บอกได้ว่านี่ไม่ใช่ประชาธิปไตยค่ะ

แล้วด้วยความที่ตัวเองเป็นเด็ก เห็นสังคมผู้ใหญ่เป็นแบบนี้ไม่อยากโตเลยค่ะ

ถ้าโตแล้วความคิดแคบลง...ยึดมั่นถือมั่นในตัวเองมากขึ้น แซฟยอมเป็นเด็กค่ะ

เพราะแซฟไม่อยากหยุดโต

=====

เอ่อ..ช่วงนี้เลยเริ่มคิดจริงจังแล้วว่าตัวเองจะเอาสิ่งที่เรียนไปพัฒนาคนและสังคมได้ยังไง

เลยพยายามพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นค่ะ

เพราะรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่เม็ดฝน ไม่ใช่สายฝนที่จะทำให้ทั้งป่าชุ่มชื่นได้